نام حسین بردی و دلها کباب شد

دنیا به روی شانه زخمم خراب شد

اشکی چکید و آینه در آینه شکست 

حتی فرات هم ز خجالت سراب شد

دامان آفتاب فلک رنگ خون گرفت

آماج تیر حرمله قلب رباب شد

ساقی خجل ز ناله ی اطفال تشنه لب

مشکی به دوش بار دگر سوی آب شد

گردی بلند گشت و زمان بی امان گریست

مه ،پاره  گشت و بادیه پر اضطراب شد

در خون نشست  پیکر عباس قهرمان

خورشید رو به سوی قمر در شتاب شد

دلها شکست و مشک درید و علم فتاد

این بار مه، بر سر نی آفتاب شد

                                                                       "کاکا سیرافی"